Blij en trots, maar met gemis…

Op de dag dat ik de eerste stap naar Santiago de Compostela zette, had ik niet kunnen vermoeden dat de afronding zo zou worden. In de vorm van een boek.

Tijdens de wandeling hield ik een blog bij en schreef daar, meestal gehaast, tussen de ervaringen door beknopt mijn belevenissen. Ik merkte dat het steeds belangrijker voor me werd om al schrijvende mijn gevoelens een plaatsje te geven. In de uren dat ik alleen was, waren de neergeschreven woorden mijn geduldige, luisterende oor. Daarnaast waren ze een wapen tegen mijn angst. De vrees om al het mooie wat ik elke dag meemaakte te vergeten.

Ik was nog maar nauwelijks terug toen mijn broer Jan zei: ‘Vronie, je moet er meer mee doen. Je moet een boek schrijven over je ervaringen.’ Ik herinner me nog exact het moment van dat kort gesprek: wat ik droeg, waar ik zat. Een zomerse avond in de tuin van mijn moeder. Zijn woorden zijn me bij gebleven en zijn de uiteindelijke aanzet geweest.

Mijn moeder heeft deze afronding niet meer meegemaakt, ze is op 3 september 2016 overleden. Wat keek ze trots toen ik zei dat ik een boek ging schrijven. ‘Dat talent heb ik van jou geërfd’, zei ik en dacht daarbij aan haar dagboek.

Het allereerste manuscript heb ik aan haar voorgelezen. Week na week en maand na maand liepen we, met de landkaarten aan het voeteneinde van haar bed, samen nog een keer naar Santiago de Compostela. Uurtjes die ik koester in mijn hart. Op een dag was haar oor wat verstopt en kon ze het niet goed verstaan. Ik keek eens naar het bed en zei: ‘Schuif even op dan kom ik naast je liggen, dan kan je het beter verstaan.’

In die periode twijfelde ik nog regelmatig of ik het zou uitbrengen. Maar de laatste doordringende blik die ik uit haar donkere ogen kreeg, was een boodschap. Zonder woorden vroeg ze: ‘Komt er nog wat van?’

Het eerste exemplaar wordt woensdag 15maart 2017 uitgereikt.

29 thoughts on “Blij en trots, maar met gemis…

    1. ans

      Natuurlijk wil ik je “Caminoboek”.
      Bij deze bestel ik er een en hoop dat velen met mij je belevingen nog eens gaan beleven!
      Groetjes Ans Zonneveld,
      Blokker

  1. Fia

    knap gedaan Vronie. mooi als je zo’n talent heb. wij willen graag een boek van de bijna bekende schrijfster.

  2. Bep

    Lieve Vronie, wat geweldig, gaan weer opnieuw met je aan de wandel ! Gefeliciteerd…zijn super trots op je xx

    1. Colinda Welboren

      Ha Vronie,

      Wauw, wat een mooi resultaat! Gefeliciteerd met jouw “eerste” boek! En veel plezier volgende week woensdag tijdens de uitreiking van het eerste exemplaar.

      Veel liefs

  3. Petra

    Hoi Vronie. Prachtig verhaal en ik zal je boek zeker gaan lezen. En hoe herkenbaar : Mijn moeder overleed op 22 augustus 2016 en ook zij zal altijd een stukje met me meelopen op elke Camino. Succes! Petra

  4. Marcel Thijs

    Blij en trots op wat je gerealiseerd hebt, toen, en ook nu weer. Ik verneem het wel hoe ik je boek in bezit kan krijgen. Lieve groet uit Vlaanderen!
    Marcel

  5. Willie.

    Wauw Vronie. Een boek vol met mooie herinneringen aan je voettocht. Hoe waardevol! Geniet van alle mooie recenties. Dik verdiend ? Liefs en een dikke kus van je zus ?

  6. nel kruyer

    fantastisch.Ik wil graag een exemplaar van je kopen.!Cadeau voor mijn zoon Joel die gelijktijdig met jou deze tocht volbracht.gr.Nel Kruyer

  7. Frans

    Fantastisch als je je gevoelens, ervaringen enspiritualiteit met anderen wil delen. Buen Camino ook voor deze geschreven tocht.

  8. Ans van den Brande

    Hoi Vronie, geweldig dat je deze herinneringen hebt vastgelegd in een boek. Ik wil graag een exemplaar kopen. Geniet van je grote wandeling door Japan.

  9. Vrony

    Hallo Vronie

    Wat een prachtig boek heb je geschreven, ik geniet er enorm van en beleef de hele wandeling weer met je mee. Ben nu ongeveer halverwege en ook al weet ik uit al je verslagen, hoe het is gegaan, dit is zo persoonlijk, met alle hoogte en diepte punten, juist dat maakt het een warm en intens boek, wat ik iedereen kan aanbevelen.. Wij wensen je een geweldige reis naar Japan en kijken uit naar je blogs.

    Warme groet van Ton en Vrony

  10. Truda Koning-Floris

    Hallo Vronie, het zinnetje “ik ga weer even aan Vronie” was bij ons in huis zo vertrouwd geworden dat ik het mis nu je boek klaar is. Ik ga je boek eindelijk lezen en heb me zojuist aangemeld voor je blog over je tocht in Japan. Lees nu ook elke dag het verslag van Alice. Wat zijn jullie toch een stoere vrouwen… Heel veel plezier en liefs van Truda (trotse moeder van Sarah van Typisch Saar)

  11. Rob Mulder

    Hoi Vronie, ik heb je boek met veel plezier uitgelezen op mijn vakantie in Italië. Voor mijzelf bijzonder om dat ik zelden boeken lees van een andere aard dan mijn gangbare interesse en gebrek aan tijd. 473 pagina’s, Ik dacht dat lees ik nooit uit in mijn vakantie maar ik raakte geboeid door jouw avonturen en was toch zomaar opeens bij jouw slotwoorden. Ik heb genoten van de wijze waarop je schrijft en de veerkracht waarmee je steeds elke moeilijke fase weer wist te overwinnen. Mooi te lezen hoe deze pelgrimstocht je in staat stelde om diep persoonlijk verdriet te kanaliseren zodat het in je verdere leven hopelijk voortaan als iets minder verdrietigs met je mee kan reizen althans ik hoop dat ik dit zo goed verwoord want gemis blijft natuurlijk gemis maar ik wens het je toe. Ik ben een goede vriend van Frans en Nellie, genoot al van het feit dat jij je soms uitdrukt op een manier zoals Nellie dat ook zou kunnen doen en jullie konijnen hebben nou eenmaal iets puurs, iets levenslustigs. Mooi dat zij ook in je boek voorkwamen. Halverwege nog wel gewhapt met Nellie maar die had niets verklapt haha!
    Er zijn in je boek heel wat momenten geweest waarbij jij je afvroeg waar toch de uiteindelijke oplossing voor moeilijkheden vandaan kwam of bij wie vandaan en of dat dan toeval was. Het antwoord daarop laat ik bij jou maar ik weet uit eigen ervaring dat je erop kunt vertrouwen dat toeval echt niet bestaat!
    Dank voor het delen van jouw reis en je open en mooie verhaal. Met veel respect want als je als mens zo op jezelf wordt teruggeworpen dan veranderd je dat voorgoed. Wij lezen mee maar jij hebt elke stap gezet en gevoeld en er gelukkig voornamelijk van genoten!
    Het leek mij leuk even te reageren.

    Rob*

    1. Astrid van Cruijsen

      Hallo Vronie, wil je contact met me opnemen? Ik wilde je vragen voor een lezing bij de Vrouwen van Nu. Astrid van Cruijsen

Geef een reactie